چه پرشتاب؛ چه بی امون؛ ميچرخه اين چرخ زمون


مثال برگ؛ مثال باد؛ داره ميره زندگيمون...


نه قصه بود نه سرگذشت؛ بازم يه سال عمرم گذشت...


چه ديدم از روزای قبل که سر رسيد روزای بعد...؟


قسمته که بازم باشيم؛ بهتره که با هم باشيم...


با هم باشيم بی غم باشيم؛ نه کوچيک و نه کم باشيم...


ماهها ميان ؛سالها ميرن؛ پولدارا با مالا ميرن؛ غمگين و خوشحالا ميرن


اما توی ذهن زمون با يه اثر يا يه نشون؛يادی تو دلها ميشه بود؛عکسی به ديوار ميشه شد...

اي تــفـــاهـــــم عــمــيـــق نــگــاهــــــم !

تو از تبار کدامين قبيله اي و حرفهايت از کدامين ديار؟

حرفهايي که با ترنمش سبز مي شوم

تو احساس کلامت را با کدامين آفتاب پيوند زدي؟

و صداي تو از کدامين باران ، رنگ گرفت

که مهربان ترين آهنگ محبت است؟

چشمهايت بهار کوچه هاي احساس را به وام داشت

و دستهايت التيام من

تو در متن زيبا ترين واژه ها مي در خشي

ودر لهجه احساس و باغ موسيقي ام ، صداي تو جاري است...

 

عشق م ن دوست دارم                         عشق م ن دوست دارم

عشق من دوست دارم          عشق من دوست دارم        عشق من دوست دارم

عشق من دوست دارم             عشق من              عشق من دوست دارم

عشق من دوست دارم                    عشق من دوست دارم

عشق من دوست دارم      عشق من دوست دارم

 دوستت دارم عشق من

عشق من

.